Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.
Marie-Laure mieszka wraz z ojcem w Paryżu, jako sześciolatka traci wzrok i odtąd uczy się poznawać świat przez dotyk i słuch.
Pięćset kilometrów na północny wschód od Paryża w Zagłębiu Ruhry mieszka Werner Pfennig, który jako mały chłopiec stracił rodziców. Podczas jednej z zabaw Werner znajduje zepsute radio, naprawia je i wkrótce staje się ekspertem w budowaniu i naprawianiu radioodbiorników. Odtąd Werner poznaje świat, słuchając radia.
Kiedy hitlerowcy wkraczają do Paryża, dwunastoletnia Marie-Laure i jej ojciec uciekają do miasteczka Saint-Malo w Bretanii.
Werner Pfennig trafia tam kilka lat później. Służy w elitarnym oddziale żołnierzy, który zajmuje się namierzaniem wrogich transmisji radiowych. Podczas nalotu aliantów na Saint-Malo losy tej dwójki splatają się…
O tej książce ostatnio było dość głośno i zaciekawiona , cóż też jest powodem jej fenomenu i przyznania tak prestiżowej nagrody postanowiłam ją zdobyć. Ku mojej uciesze była dostępna w mojej bibliotece i nie zastanawiając się długo zabrałam ją ze sobą. Trzymając w dłoniach te pokaźnych rozmiarów tomiszcze czułam coś, czego nie potrafię określić. Jakby same moje palce potrafiły określić, że będzie to lektura, która w pewien sposób na mnie wpłynie... i nie myliły się. Już po pierwszych rozdziałach przekonałam się, że to nie będzie zwykła powieść historyczna. A czytajac te ostatnie , łzy ściekały mi po policzkach , a w ciele czułam dziwną pustkę, jakby nagle wszystko stało się inne. Jakbym między jednym, a drugim mrugnięciem zaczęła dostrzegać więcej. Już dawno nie spotkałam się z tak piękną opowieścią po prostu o ... życiu. Życiu na wojnie i śmierci , która zbierała tam ogromne żniwa.